Eindelijk een site over maillots
Het is weer koud buiten, dus prima weer om de dikke maillots uit de kast te halen of te kopen.

De winkelketen Action heeft voor 2,79 redelijk goede maillots, maat xxl is ongeveer gelijk aan (dames)maat 46/48, xl 42/44, l 38/40 en m 34/36. S is zo klein dat het ongeveer kindermaat 152 is. De kleuren zijn bruin, petrol, zwart, donkerblauw, een onbepaalde kleur groen en paars.

Wil jij je ook wel eens laten zien in je maillot? Dat kan, stuur je foto’s niet groter dan 480 pixels per zijde naar maillot@chello.nl als bijlage, en ik plaats ze in een logje zoals jij het wilt.

Voor wie van maillots houdt met hoge broekjes; C&A heeft ze. Ik kocht vandaag 2 maillots bij C&A, een zwarte en een gebroken witte, met een ribbel erin. Maar eens de grootste maat genomen (xl) want meestal vallen maillots nogal klein. Deze dus niet, ik kan ze optrekken tot mijn borsten dus het broekje is flink hoog. Nadeeltje is dat zowel achter als voor een dubbele achternaad zit dus niet geschikt om helemaal kaal te dragen.
Van een verkoopster van een kousenspeciaalzaak gehoord dat volgend jaar Hudson komt met een naadloze dikke maillot om zo te kunnen dragen. Moet je natuurlijk wel een goed lijntje hebben.

En wat vinden jullie hiervan?

Vandaag had ik mijn superdikke grijze maillot aan, met een lange grijze herentrui. Ik had het een tijd niet aangehad en steeds als ik een tijd geen maillots draag verbaast het me weer hoe lekker het voelt en hoe vrij ik erin kan bewegen als ik er weer eens eentje aantrek, ik zou het wel elke dag willen dragen, maar ja, ik wil ook wel met de mode meedoen dus elke dag in mijn maillot rondlopen is dan ook geen optie. (helaas is de maillot met lange trui nog geen mode). Maillots zijn nu wel volop te krijgen, alleen zijn het echt van die dingen die je onder een rok draagt, niet die je zo als broek kunt dragen. Die ik nu aanheb heb ik jaar of 15 geleden gekocht, was toen al 50 gulden geloof ik, en het merk is Kunert. Vanmiddag ben ik naar een dito maillot op zoek geweest in het zwart, maar ik heb hem nog niet kunnen vinden.

In een van de reacties door Bas op dit weblog werd verwezen naar Warntex. Erik P. uit Eindhoven vertelde dat hij al langere tijd maillots van Warntex droeg en dat deze erg comfortabel waren. “Ik draag ook wel damesmaillots zoals die van Hudson, daar zit lycra in en die zitten ook erg lekker. Ik werk als liftmonteur en ben dan vaak werkzaam in bouwputten. Vaak als de bouw klaar is en de winter komt eraan moeten wij nog vaak de put in om de liftkoker te voorzien van de nodige techniek. Vroeger droeg ik een pyamabroek onder mijn broek in de winter. Maar die zitten toch ook te los en dat is niet erg lekker.

mannen balletmaillots

Mijn vrouw kwam er eens mee met een maillot. Mijn vrouw geeft danslessen en had met mannen in haar groep zitten praten en die hadden allemaal gezegd dat een maillot of een legging het beste was. Er zaten ook een paar postbodes bij en andere mannen die veel buiten werkten.
Ze is daarom eens gaan rondkijken en kwam met een maillot thuis. De eerste keer vond ik dat wel vreemd, ook wel een beetje spannend, stond ik daar ineens in een strakke maillot in de slaapkamer bij mijn vrouw. Voor mij was een maillot toch al die tijd iets voor meisjes en vrouwen geweest.
Maar ik kijk er nu anders tegenaan.
Ik koop ze ook zelf in de kousenzaak. En ik moet toegeven dat ik ook wel eens dikke panty’s probeer. Maar dan in het voorjaar.
Als het echt heel koud wordt dan trek ik die Warntex aan, die is verreweg het beste, de anderen zijn ook voor het comfort.

maillot van Warntex

Engelse reclame voor mannenmaillot

Hallo maillotmensen,

mijn naam is Christa en ik ben 24 jaar. Ik heb ook een paar maillots die ik echt heel lekker vind zitten. Ik weet alleen niet zo goed waar ik ze gekocht heb ooit, maar dit zijn echt hele fijne, soms doe ik ze gewoon aan omdat ik daar zin in heb.

Ik heb toen twee rode maillots gekocht, een blauwe en een paarse. Er zat een labeltje in met de merknaam erop maar die is eraf gegaan door het wassen. Ik heb van alle maillots een foto gemaakt. Ik snap wel dat jullie maillots lekker vinden zitten!
Veel groeten!

Christa

Ik draag al een tijdje maillots. Mijn vriendin weet dit en vindt het verder geen probleem. Zelf is ze niet in zo in het dragen van maillots of panties. Maar ik zag haar laatst in de winkel met een leuk rokje … en mxedjn maillot aan!!

Ik vond dit wel een supercompliment. Mijn vriendin (ze heet Barbara trouwens) ziet er ook geweldig uit maar dat vind ze zelf niet. Een maillot staat haar geweldig want ze heeft mooie benen!

Veel succes met jullie log!

Frank

Ik was heel jong toen ik erachter kwam dat ik maillots absoluut het einde vond. Mijn twee zusjes vonden het leuk om mij wat te betuttelen, zij waren ongeveer 8 en 9 en ik was nog maar zes. Als jonger broertje was ik soms een ettertje maar als zij kappertje gingen spelen dan moest ik altijd in de stoel zitten en dan werd ik geknipt. Met zo’n nepschaartje weet je wel. Ik speelde ook altijd met mijn twee zusjes, ik wist gewoon niet beter. We woonden achteraf en er kwamen wel veel vriendinnetjes maar ook met hen deden mijn zusjes dezelfde spelletjes, meisjesspelletjes. Zo ben ik er eigenlijk een beetje ingegroeid.

Een paar jaar later begonnen zij zich te ontwikkelen maar ik was nog steeds hetzelfde jongetje. En dat lieten ze me een beetje blijken ook. Ze gingen de pubertijd in, kregen borstjes en de ruzies die ze kregen snapte ik niet zo goed. Maar er waren ook andere dagen.
We waren best vrij, we mochten veel van ons moeder. Mijn zusjes mochten vrij gebruik maken van make up en ik was dan ook een gewillig slachtoffer om vervolgens opgemaakt te worden. Toen dat vier of vijf keer gebeurd was moest ik ook andere kleren aan. In het begin maakte me dat niet zoveel uit. Ze hielpen me in hun oude kleren en zo liep ik opgemaakt in meidenkleren wel eens rond.

En van het ene jaar op het andere was dat allemaal afgelopen. Mijn jongste zus zag het ook niet meer zitten om nog te spelen en als er vriendinnetjes waren dan pestten ze me wel eens door hen te vertellen dat ze mij opgemaakt hadden en dat ik meidenkleren had gedragen. Ik was toen negen en begon al in de gaten te krijgen dat er behalve uiterlijke verschillen ook geestelijke verschillen waren. Dat vond ik helemaal niet leuk. Los van de spelletjes die we speelden hadden we ook een band. En die werd nu ineens verbroken.

Rond mijn twaalfde was ik volop in de pubertijd. Ik weet nog dat ik wilde dromen had en hormonen mijn leven overgenomen leken te hebben. Op een nazomerse dag in september liep ik plotseling de kamer van mijn oudste zus binnen. Gewoon zonder reden. Ik wilde daar zijn. Ik zat aan haar bureau en bekeek de dingetjes die ze aan de muur had gehangen. In een lade vond ik schriftjes en sigaretten, tampons en vrouwendingetjes. Superspannend vond ik dat. In de kast ging ik door haar kleren. Haar luchtje, ik rook het verleden in het heden. In schoenendozen bh’s en onderbroekjes, schoenen op een rijtje onder in de kast, en aan de andere kant eenzelfde schoenendoos met panty’s.
En onder de panty drie of vier maillots. De blauwe maillot die ze mijn zusjes me aandeden trok ik eruit. Dat ze ‘m nog had. Ik wikkelde de kousen af.
Ik heb in haar kamer weer die maillot aangeprobeerd. Ik herinnerde me dat deze maillot me een paar jaar geleden zoveel te groot was geweest, maar ik trok ‘m aan, en de warme kousen sloten perfect aan om mijn jongenslichaam. Ja, ik kon mijn geslacht goed zien zitten maar voor mijn gevoel moest dat ook!
Ik stond voor de spiegel en ik wist zeker: dit hoort bij mij.

Het was ook heel speciaal om op mijn zus haar kamer te zijn. Zo was ik meer bij haar en misschien kon ik ook wel hxe1xe1r zijn. Ik vond het moeilijk in die periode om de sexuele gevoelens die ik had ook te scheiden van mijn eigenlijke wens om me vrouwelijker te kleden. In zekere zin heb ik daarvoor mijn andere zus gebruikt. Mijn oudste zus was wat gematigder. Mijn jongste zus explicieter. Zij had grote borsten gekregen, groter dan mijn oudste zus. Mijn jongste zus wist dat jongens naar haar keken en maakte daar in haar kleding dan ook gebruik van. In de zomer van het jaar waarop ik 13 werd is mijn jongste zus topless in de tuin gaan liggen. Om mijn moeder te testen denk ik. Ze had het mijn andere zus en mij al meegedeeld dat ze dat zou gaan doen. Mijn moeder zei er niets van, helemaal niets. Ik was zelf binnengebleven. Ik vertrouwde de zomer en mijn puberale hormonen voor geen cent.

Ik ging in die periode gewoon door met regelmatig mijn zus haar kleren aan te trekken. Het beviel me goed. Naarmate mijn jongste zus zich extraverter uitte vond ik mijn heil in de rustige aard van mijn oudste zus. Natuurlijk was de kamer van mijn jongste zus een ontdekking hoor. Ik vond er ook een sexboekje en ze had een grote collectie met kousen en panty’s. Grote bh maten en leuke rokken die ik ook wel eens aandeed maar waarvan ik niet vond dat die bij mij pastten.

In een gids vond ik eind jaren tachtig zo’n foto van een vrouw in een minirok en een blauwe maillot. Ik vond dat een geweldige foto’s, zxf3 zou dxe9 perfecte vrouw er in mijn ogen uit moeten zien. En nu achteraf denk ik ook wel dat ik die vrouw had willen zijn.
Ik was 15 toen mijn oudste zus mij betrapte. In haar kamer. Ik had haar maillot aan. Mijn hart bonste in mijn keel, wat zou ze gaan zeggen. Ze reageerde gexefrriteerd en zei dat ik haar maillot uit moest doen “koop je eigen maillot maar”. Ik deed ‘m uit en vluchtte naar mijn kamer.

Haar reactie was me eigenlijk wel meegevallen. Toen ik op mijn kamer mijn eigen kleren weer aangedaan had kwam ze op mijn kamer. IK had de foto van de vrouw in blauwe maillot op mijn bureau liggen. “Ik wist helemaal niet dat je maillots droeg” zei ze. Ik legde uit dat ik soms haar maillot aangedaan had en verder niets. Let wel, ik was 15 en schaamde me van het ene oor naar het andere. Maar ze vatte het heel goed op, zei dat ik niet bang hoefde te zijn. Ze pakte de foto van mijn bureau en vroeg of ik dxede maillot ook mooi vond en of ik wel eens wat anders had geprobeerd. Ik zei ‘nee’ maar de waarheid was dat ik elke panty en elke maillot van haar aan had gehad en met een rok voor haar passpiegel had gestaan.
“Als je wilt mag je die blauwe maillot wel hebben. We kunnen er ook sxe1men eentje gaan kopen”
“Maar niet tegen mama zeggen” flapte ik eruit. Mijn oudste zus stelde me gerust.

Mijn zus was inmiddels 18 geworden. Ik was enorm opgewonden en sliep maar slecht, want mijn zus had de auto geregeld voor de volgende dag (mijn moeder had toen nog maar net een eigen auto) en we zouden samen naar een grote stad 40 km verderop gaan. Om een maillot te kopen. Voor mij!
Mijn zus had zelf een rok aan met een mooie maillot. Ik had die nog niet gezien en dat vond ik wel jammer. We hadden het over kleren kopen en wat ik mooi vond en zo. Ze vond de smaak van onze andere zus niet zo bijzonder. Ze waren een beetje uit elkaar gegroeid en dat was jammer.

In de stad nam ze me mee naar alle zaakjes waar leuke kleren hingen. Ze paste een paar rokjes en vroeg me dan om mijn mening. Dat ze dat deed vond ik erg interessant. Dit was een echte vrouwenmanier van kleren kopen en door de stad gaan, zo had ik het nog nooit meegemaakt maar ik vond het heerlijk! Bij parfumerixebn gingen we langs de vrouwelijke flesjes en de winkelmeisjes waren erg aardig tegen me. Ze zagen er ook heel bijzonder uit, mooi ook. Ik zag ook meteen dat mijn oudste zus hier goed bij pastte, een klassiek soort schoonheid. Dat straalde mijn zus ook uit. En dat stiekem wilde ik dat ook.
Ik was eigenlijk al weer vergeten dat we naar een maillot zouden moeten uitkijken. Mijn zus had gevraagd wat ik zocht maar ik kende alleen maar de maillots en panty’s van mijn zussen. Als er nog meer te koop was dan zou ik dat eerst moeten zien vond zij.

In een kousenzaak gingen mijn ogen open. De sfeer die er hing stond me onmiddelijk aan. En dat er zoveel soorten kousen waren, nou dat ik had in mijn stoutste dromen niet durven dromen. Mijn zus zei nog: ‘mooi allemaal hxe9′? Er kwam een oudere vrouw op ons af, in een strak truitje (ze had enorme borsten) en een lange rok met zwarte maillot. Dat vond ik helemaal niet mooi. Ze vroeg of ze mijn zus kon helpen en die zei: ‘nee ik kijk alleen even’.
Ik vroeg nog fluisterend: ‘waarom zeg je nou dat je alleen maar even kijkt?’ en ze zei: ‘dan heb jij de tijd om je eens te orixebnteren, er zijn nog meer kousenzaken!’
Waren er nog meer van dit soort paleizen dan? Ik kon het niet geloven. En ik nam alles in me op in die zaak.

Mooie foto’s hingen aan de muren en ze hadden een rek waar maillots en panty’s aan hangertjes hingen. Die waren uit de verpakking gehaald ooit en waren afgeprijsd naar 50 %. Mijn zus liet de nylon benen door haar vingers glijden en vroeg me wat ik ervan vond. De oudere vrouw begon meteen haar product te verkopen en ik luisterde graag naar wat zij vertelde over pasvorm en gevoel aan je benen. En mijn zus vroeg toen: ‘geldt dat ook voor maillots?’

De vrouw begon vervolgens te vertellen dat het maillots een beetje anders was. Ze nam ons mee naar een deel van de winkel achterin. Het was er stiller alsof we een heel bijzonder deel van de winkel bereikt hadden. Misschien hadden we dat ook. Want de vrouw ging langs de maillots die in de rekken hingen en hurkte op het einde neer. De rok die zij aanhad was een wikkelrok en gleed van haar benen. Het licht scheen op haar kousen en ik vond dat een heel bijzonder gezicht.
In haar verhaal vertelde de winkeljuffrouw over haar eigen maillot. Mijn zus bedankte haar uiteindelijk en we gingen weer verder.

Buitengekomen had ik rode oortjes gekregen. Want ik had dit toch wel heel bijzonder gevonden! Mijn zus vroeg nog of ik er iets van geleerd had en ik flapte eruit dat ik gewoon in het verkeerde lichaam zou moeten zitten, dat mannen zoiets niet hadden, was dit een afgesloten wereld alleen toegankelijk voor vrouwen of zo? Mijn zus begon heel hard te lachen toen ik dat zei. Maar ze werd ook wel serieus. Ze wees me erop dat als ik ervoor zou kiezen om een maillot te dragen er mensen zouden zijn die dat erg af zouden wijzen. En als ik besloot om me vrouwelijker te kleden, zeg maar mxe9t een rokje of met vrouwenschoenen ik wel eens het mikpunt van pesten zou kunnen worden.
Op dat moment vond ik rokjes en schoenen helemaal niet belangrijk.

In die tijd had je nog een aantal kousenzaken. Korte rokken waren mode in de jaren tachtig en er werden veel panty’s gedragen en elke winkel had ook wel een paar merken maillots in huis. We zijn ze allemaal afgeweest. Uiteindelijk kwamen we bij de V&D en daar hebben we gegeten. Mijn hoofd zat vol met informatie. Had ik al die jaren een beetje aan lopen rommelen met de maillots van mijn zus, nu voelde ik me een amateur. Dat er zoveel te zien en te koop was had ik nooit voor mogelijk gehouden. Mijn zus vroeg was ik ervan vond en ik vertelde haar dat ik erg onder de indruk was.
Gelukkig was ze erg openhartig en ik heb haar vervolgens bekend dat ik veel meer van haar kleren had geprobeerd op haar kamer. En dat me dat erg goed bevallen was. Ze vond het niet erg, gelukkig.

Na de lunch liepen we bij De Bijenkorf naar binnen. Mijn zus zei dat ik ook best wel kon zeggen dat ik een maillot zocht, als jongen zou ik me daar niet voor hoeven schamen vond zij. Er waren wel meer jongens die maillots droegen. Bij De Bijenkorf was een enorme uitstalling van kousen, panty’s en maillots. Ik liep eigenlijk aan de panty’s voorbij en meteen naar de maillots toe. Ik had moed en begon een beetje door de verpakkingen te zoeken, jammergenoeg was de maillot die ik mooi vond niet in mijn maat aanwezig.
En toen gebeurde het (let wel: ik had het zelf niet in de gaten alhoewel ik het had kunnen vermoeden): ik dacht dat mijn zus zei “dat is ook een mooie maillot”. En ik zei: “ja maar ze hebben ‘m niet in mijn maat”. “Welke maat heb je dan?”. Ik draaide me om, want ik had door het passen van mijn zus haar maillots allang uitgevonden welke maat ik moest hebben en we hadden dat in de auto besproken. Er stond een meisje dat zeker ouder was dan ik schatte ik in en ze had een vragende blik op haar gezicht. “Welke maat heb je dan?” vroeg ze nog eens. “Hier heb je namelijk de grote maten ik denk dat de maillot die je zoekt er wel bij zit”. Ik begon te stamelen en te hakkelen en ze begon te lachen. “Zal ik even voor je kijken misschien?” Voor ik het wist zat ze gehurkt bij het rek, rond haar kniexebn een dikkere panty. Ze haalde de blauwe maillot uit het rek en
vroeg of ik deze leuk vond. Zij vond het wel een leuke kleur zo zei ze. Het was exact de juiste kleur en exact de juiste maat.
En dat vond ik wel jammer, want voor het eerst in mijn leven voelde ik een connection met deze wildvreemde juffrouw. Er was voor mij geen andere reden om ‘dankjewel’ te zeggen en te gaan betalen. En dat deed ik dan ook. Want ineens maakte het me helemaal niet uit wat anderen ervan zouden zeggen. Ik loop graag in maillots rond en voor mij part weet de hele wereld het! Er gebeurde dan ook niets speciaals bij de kassa. Ik ging op zoek naar mijn zus en toen ik haar vond stond ze verbaasd te kijken ‘waar was jij nou?’ en ik zei ‘even maillotje gekocht’ en ik hield het plastic zakje voor haar gezicht. Ze lachte.

Ik heb het meisje van toen een jaar lang niet gezien. In dat jaar kocht ik meer maillots, hoofdzakelijk bij de Hema in ons dorp. Dat waren geen geweldige maillots maar het stelde me in staat om te bepalen wat ik zelf wilde. Ook een aantal dikke panty’s dienden als maillot maar de maillot die ik toen bij de Bijenkorf kocht was toch verreweg de beste.
Naar die Bijenkorf terug kunnen was dan ook de enige reden om heel goed mijn best te doen voor mijn rijbewijs. Ik haalde die dan ook in xe9xe9n keer. Had ik me voorgenomen om zo snel mogelijk de auto van mijn moeder te lenen daarna, het zou nog maanden duren voordat dat kon. Mijn moeder werkte op zaterdag en had daarvoor haar auto nodig. Toen ik daarover een keer mijn beklag deed zei mijn jxf3ngere zus dat ik haar auto wel mocht lenen.

En daar ging ik! Ik was weer nxe9t zo opgewonden als toen met mijn zus. Nu reed ik alleen naar de stad, want ik ging een maillot kopen. Voor mijzelf!
Een aantal kousenzaken van toen waren er inmiddels niet meer. En de moed die ik toen had gehad was als sneeuw voor de zon verdwenen. Bij de kousenzaak waar we toen waren geweest liepen vijf schitterende jonge meisjes in prachtige panty’s waarvan je zou gaan steigeren. Maar ik vond het alleen maar eng en durfde niet eens te vertellen dat ik een maillot zocht!

Bij de V&D was het makkelijker en ik vond daar leuke maillots waar ik er twee van kocht. In de Bijenkorf ging het precies zo. Ik kocht een hele dure maillot. Natuurlijk keek ik goed rond, zou ze misschien in de buurt….? Nee, dat zou wel niet. Ik rekende af en liet me door de roltrappen vervolgens naar de bovenste etage vervoeren. Daar was de boekenafdeling waar ik altijd even langsging. En daar was ook de klantenservice. Waar dat meisje achter de balie zat. En toen ik haar zag zwaaide ze. Ik kon het niet geloven, ze had me naar boven zien komen op de roltrap.

Er is toen een hele hectische periode aangebroken. Want vanaf het moment dat ik haar bij de balie van de klantenservice begroette zijn we bij elkaar gebleven. Er was zo’n universeel gevoel van dat we bij elkaar hoorden. Het was moeilijk omdat zij in de stad woonde waar die Bijenkorf was en die was 40 km verderop. Ik was net van het VWO af en zou gaan studeren. Ik zou op kamers gaan en dat was uiteindelijk nxf3g verder weg. We zijn uiteindelijk vier jaar bij elkaar gebleven maar het hield niet stand.

Ze vroeg met zo’n grappige samenzweerdige stem ‘en heb je weer een paar stoere maillots gescoord?’ En ik hield ze lachend in de lucht. Er was helemaal niemand, het was lunchtijd. En ze lachte terug “Zal wel toeval wezen” en ze stond op en draaide een rondje. De rand van haar rok kwam omhoog en de maillot die ze droeg werd zichtbaar. Ik floot. “Mooi hoor”.
Op haar badge stond “Loes” en daaronder “klantenservice”.
Ze haalde de maillots uit het zakje en zei dat ik een goeie keuze had gemaakt. Ze hing een beetje op de balie en ik rook haar parfum, een lekkere omarming van haar aanwezigheid. Ik denk dat daar ook de vonk oversloeg. Het was de eerste keer.

Ik denk nog vaak terug aan wat er zoal gebeurd is. En ik ben Loes nog wel eens vaker tegengekomen, het is een mooi vrouw geworden! Ik ben maillots blijven dragen en ben later verder gegaan met het uitzoeken van leuke rokjes en mooie schoenen. Ik ben uiteindelijk getrouwd met een lieve vrouw die ik op mijn werk ontmoette. We hebben twee prachtige kinderen.
Alleen in mijn eigen tijd kleed ik me helemaal om, maar dat ik maillots draag is voor niemand een geheim. Ze denken dat ik het doe omdat ik het dan warmer heb, maar een maillot is voor mij veel meer, ik vind het echt beenmode. Het hoort bij mij.
Soms denk ik wel eens: ‘donder maar op, ik wil zo graag een rok met maillot een bijpassende schoenen aan en ook zo naar buiten’ maar echt durven, nee dat doe ik na al die jaren nog steeds niet. Maar wat mij betreft mag die tijd wel komen!

Bernard M.